Χώρα Μεσσηνίας - Chora Messinias

.

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, παρουσιάζει το ντοκυμανταίρ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ "Η ΧΩΡΑ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ η ΧΩΡΑ του ΝΕΣΤΟΡΟΣ" Συμμετέχουν οι: ΤΑΣΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Καθηγητής Παραδοσιακών Χορών ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ Δρ Χημικός Μηχανικός-Καθηγητής Συντήρησης Μνημείων Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Πρόεδρος Λαογραφικού Ομίλου Μεσσηνίας ΚΑΜΕΡΑ - ΗΧΟΣ - ΜΟΝΤΑΖ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΛΑΚΗΣ ΦΩΤΟ: Γ. ΛΕΚΑΚΗΣ, Β. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΥΚΟ, ΜΟΥΣΑΙΟΣ. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ Κανονάκι - ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΗΛΙΑ Κλαρίνο - ΚΩΝ. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ: BG & DG ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ c+p 2018

ΠΑΛΑΤΙ ΝΕΣΤΟΡΟΣ - NESTOR PALACE

3D αναπαράσταση του μυκηναϊκού ανακτόρου στον Άνω Εγκλιανό Πυλίας, γνωστό ως Ανάκτορο του Νέστορα. Περίπου 1300-1200 π.Χ

.

Καταστροφή μας η τηλεόραση

AddThis Social Bookmark Button

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΝΕΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΡΙΖΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΔΕΚΤΗΣ

imageΣήμερα η Ελλάδα δεν έχει αυτάρκεια, όπως παλιά. Θα πεθάνει της πείνας! Είναι ιδιαίτερα σκληρός στις εκτιμήσεις του -κυρίως για τον Τσίπρα- και δεν μασάει καθόλου τα λόγια του. Επίσης δεν έχει σκοπιμότητες σ' αυτά που λέει, κομματικές δηλαδή, πράγμα όχι και τόσο σύνηθες στις μέρες μας...

Ο Θανάσης Βαλτινός, με την ευθεία γνώμη εκείνων που έχουν περάσει και δυσκολότερα χρόνια από τα σημερινά, βλέπει από μεγάλη απόσταση τις σημερινές μας περιπέτειες και επίσης δείχνει ανήσυχος για το άμεσο μέλλον, καθώς δεν εμπιστεύεται τα κόμματα που υπόσχονται τα πάντα σε όλους. Φαίνεται προσηλωμένος σε πιο σταθερές αξίες, στη δημιουργικότητα, την όρεξη για δουλειά, τις μετρημένες κουβέντες. Ετοιμάζει τώρα μια νέα συλλογή διηγημάτων που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Ενα απ' αυτά έχει τίτλο «Επείγουσα ανάγκη ελέου», χωρίς να ξέρουμε αν είναι το λάδι ή το έλεος που εννοεί. Με λίγα λόγια, ο Θεός ας μας λυπηθεί...

- Πώς βλέπετε τα πράγματα μετά τις εκλογές;

«Γκρίζα. Και τα βλέπω γκρίζα εξαιτίας όσων ακούω».

- Τι ακούτε δηλαδή;

«Οτι ο Τσίπρας βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός για να επαναπροσλάβει όσους απολύθηκαν, να επαναφέρει τους μισθούς εκεί που ήταν -να μπουν όλα στον κανονικό τους παλιό γλυκό ρυθμό».

- Δεν είναι σωστά αυτά που λέει;

«Για όσα αυτιά έχουν συνηθίσει να τα χαϊδεύουν, ναι. Ανακύπτουν κάποια ερωτήματα ωστόσο. Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να γίνουν αυτά τα πράγματα; Θα κοπούν απ' τους τοίχους; Δεν είμαστε με τα καλά μας. Ο νέος απλά κοροϊδεύει τον κόσμο».

- Μα ο κόσμος έχει προβλήματα...

«Φυσικά και έχει. Είναι άνεργος, ο μισθός του κουτσουρεύτηκε, δεν φαίνεται να υπάρχουν εύκολες λύσεις. Αλλά πάνω που πάει η κατάσταση να μπει σε μια τάξη, έρχεται ο Τσίπρας και λέει ότι θα ξαναγυρίσουμε εκεί που ήμασταν! Σε κείνον τον παράδεισο».

- Μανία τον έχετε όμως τον Τσίπρα!

«Επειδή αδιάντροπα προσβάλλει τη νοημοσύνη μου. Σαφώς ο άνθρωπος έχει καβαλήσει το καλάμι. Νομίζει ότι είναι ο Μέγας Ναπολέων της Νοτίου Ευρώπης! Θέλει τώρα να ανατρέψει και την καγκελάριο "μαντάμ" Μέρκελ».

- Ωστόσο θα πάει να διαπραγματευθεί σκληρά...

«Με τον ηρωικό αξιότιμο κύριο Γλέζο. Ενα ερώτημα. Γιατί δεν το έκανε αυτό προ ετών όντας πάλι ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ τότε; Και πλέον ακμαίος σίγουρα; Πιθανότατα δεν έχουμε αντιληφθεί ότι βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο και μας είναι μάλλον δύσκολο να αναγκάσουμε ή να εκβιάσουμε. Γιατί απλώς θα μας πετάξουν έξω. Και εμείς αντιπροτείνουμε την εθνική μας υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Τις οποίες έχουμε κουρελιάσει οι ίδιοι πρώτοι».

- Και λοιπόν; Δεν μπορεί η Ελλάδα να ζήσει από μόνη της;

«Οχι, σήμερα δεν μπορεί. Δεν έχει αυτάρκεια. Θα πεθάνει της πείνας!».

- Παλιά είχε αυτάρκεια η Ελλάδα;

«Βεβαίως και είχε! Μια δύσκολη στενόχωρη αυτάρκεια. Βασιζόταν στην οικιακή οικονομία. Στα χωριά κυρίως το κάθε σπίτι φρόντιζε να τα βολεύει. Αλλος έσπερνε λίγο σιτάρι και αγόραζε μόνο το λάδι. Αλλος το αντίθετο, ανάλογα με το μέρος. Και όλα τα άλλα τα είχαν, λαχανικά, πατάτες, κότες, χοιρινά. Κάλυπταν τις βασικές τους ανάγκες. Σήμερα δεν υπάρχουν αυτά».

- Γιατί δεν υπάρχουν;

«Πρώτον γιατί δεν υπάρχουν χωριά. Πήγαν όλοι στην πόλη. Δεύτερον γιατί άλλαξαν μετά τον πόλεμο τα πρότυπα. Μέχρι το 1939 υπήρχε η παλιά Ελλάδα. Μετά ήρθε η κατοχή, ο εμφύλιος και μετά άρχισε η ανάπτυξη. Και σήμερα κάθονται οι άνθρωποι στα καφενεία και βλέπουν τηλεόραση...».

- Και λοιπόν, τι το κακό έχει να βλέπεις τηλεόραση;

«Μα αυτή είναι η μεγάλη μας καταστροφή. Βλέπουν όλες αυτές τις χυδαιότητες, αυτά τα σίριαλ, που είναι τόσο ηλίθια, τόσο κακόγουστα, ώστε ο απλός κόσμος χάνει σιγά σιγά τις δικές του παραδόσεις και τις δικές του αξίες, γίνεται στο τέλος παθητικός και χωρίς ρίζες δέκτης».

- Και άνεργος θα έλεγα. Εχουμε μια νέα μετανάστευση των νέων...

«Οι νέοι που φεύγουν έξω συνήθως πάνε για να βελτιώσουν τις σπουδές τους. Εχω βαρεθεί να ακούω συνέχεια για την ανεργία των νέων! Κάθονται όλη μέρα στις καφετέριες, τρώνε το χαρτζιλίκι του φτωχού τους πατέρα, όπως ακριβώς και πριν απ' την κρίση, και τι περιμένουν; Να διοριστούν στο Δημόσιο, να πληρώνονται για να κάνουν πάλι τα ίδια».

- Δηλαδή τι να κάνουν; Αφού δεν υπάρχουν δουλειές;

«Οποιος έχει όρεξη, ιδέες, είναι δημιουργικός, βρίσκει δουλειά. Αυτό πιστεύω. Πρέπει να έχεις ιδέες, να έχεις όρεξη για ζωή, να μην τα περιμένεις όλα από τρίτους. Κυρίως από ένα κράτος-μπαμπά».

- Μα υπάρχει ανεργία! Δεν είναι εύκολο να βρεις δουλειά. Γι' αυτό και πολλοί νέοι ξεσπάνε και ψηφίζουν Χρυσή Αυγή.

«Αυτά που λένε για τη Χρυσή Αυγή είναι ανοησίες, ότι δήθεν αυξάνεται επειδή υπάρχει κρίση. Ξέρεις πόσοι είναι οι χουντικοί, οι βασιλικοί, οι ακροδεξιοί στην Ελλάδα; Γύρω στο 30%. Λοιπόν; Ο Καραμανλής με τον τρόπο του, το 1974, τους έβαλε στο περιθώριο. Τώρα ξυπνάνε και πάλι. Συντηρητικός κόσμος».

- Τι είδους;

«Ανθρωποι που έμαθαν έτσι. Που σκύβουν το κεφάλι χωρίς να σκέφτονται. Τόσα χρόνια τους έμαθαν με το ρουσφέτι, με την εξαγορά, δεν αλλάζουν αυτά τα μυαλά!».

- Σαν τον Τσίπρα μιλάτε! Αυτά ακριβώς λέει κι αυτός...

«Αυτός λέει ότι θα τα λύσει όλα. Τουλάχιστον το ΚΚΕ είναι σταθερό μέσα στη στενομυαλιά του, δεν λέει ότι θα κυβερνήσει. Αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ το πιστεύουν κιόλας!».

- Δηλαδή δεν θα κυβερνήσουν;

«Δεν νομίζω. Πολλοί βέβαια μέσα εκεί πιστεύουν ακόμα και στην επανάσταση! Αν είναι δυνατόν. Επανάσταση στις σημερινές συνθήκες και μέσα στη σημερινή Ευρώπη».

- Μήπως είστε κάπως υπερβολικός;

«Μάλλον μετριοπαθής είμαι. Τη σημερινή πραγματικότητα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με σημερινά μάτια. Είναι μια σκληρή άποψη».

- Δεν σας είδα όμως να υπογράψετε κι εσείς κάποιο κείμενο στήριξης του κόμματος που σας εκφράζει.

«Δεν πιστεύω πια σ' αυτά τα κείμενα στήριξης. Εχουν γίνει διάτρητα. Κι ύστερα ποιο κόμμα; Στο κόμμα που εκφράζει τα περιστασιακά μου συμφέροντα; Τα ποντίκια καταλαβαίνουν πότε βουλιάζει το καράβι και το εγκαταλείπουν. Είναι μάλλον μια αταίριαστη τακτική για ανθρώπους που διατείνονται ότι είναι διανοούμενοι κ.λπ. κ.λπ. Αυτός ο καιροσκοπισμός δεν μου πηγαίνει».

enet