ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟΝ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΟΣ

Μυκηναίοι σε σπονδή με τρίποδα από την Πύλο Ανάκτορο Δωμάτιο 46  -Δεξιά τρίποδας από την μυκηναϊκή Ιθάκη .Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Οδυσσέας άφησε αφιερωματικό τρίποδα στην Πύλο

Τα αποτελέσματα του PRAP δημοσιεύτηκαν, το 2005, στο έργο του Jack Davis “Πύλος η Αμμουδερή”.Από το 1996 το Πανεπιστήμιο του Cincinnati σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αιγαιακής Προϊστορίας, υποστηρίζουν την έρευνα για την έκδοση και την επανέκδοση των ευρημάτων του Μουσείου της Χώρας, που προέρχονται από το Ανάκτορο του Νέστορα



ΣΗΜΕΡΑ

2010-Ο αρχαιολογικός χώρος του Ανακτόρου του Νέστορος είναι οργανωμένος. Διαθέτει περίφραξη, χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, είσοδο με εκδοτήριο εισιτηρίων καθώς και WC. Επιπλέον υπάρχουν πρόχειρα διαμορφωμένες διαδρομές από την είσοδο προς το κεντρικό κτίριο του ανακτόρου, το οποίο προστατεύεται από μεταλλικό στέγαστρο. Στο εσωτερικό του στεγασμένου χώρο ο επισκέπτης ακολουθεί συγκεκριμένες διαδρομές, υπάρχει περισχοίνιση και ενημερωτικές πινακίδες. Για την περιοχή γύρω από το κεντρικό κτίριο δεν υπάρχει καμία σήμανση ούτε διαμορφωμένη διαδρομή επισκεπτών.Η παρούσα έκθεση αφορά στην περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης των κτιριακών καταλοίπων πέριξ του κεντρικού ανακτορικού συγκροτήματος, του ανακτόρου του Νέστορος, δηλ. του μη στεγασμένου τμήματος του αρχαιολογικού χώρου. Η κατάσταση του κυρίως ανακτόρου δεν θα περιγραφεί εδώ, καθότι η προτεινόμενη μελέτη αφορά στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, χωρίς προτάσεις για επεμβάσεις στο εσωτερικό του. Τα μνημεία που θα περιγραφούν, βρίσκονται σε κατάσταση μερικής κατάχωσης, ωστόσο τα εξωτερικά και εσωτερικά τους περιγράμματα παραμένουν ορατά σε μεγάλο βαθμό.

Από το 2012 -2015 ο χώρος είναι κλειστός για το κοινό εν αναμονή νέου στεγάστρου.

1. Ανατολική Πτέρυγα

Στην Ανατολική πτέρυγα διακρίνονται από Νότο προς Βορρά τα παρακάτω κτιριακά κατάλοιπα :
Το Βορειοανατολικό Κτίριο, που ταυτίστηκε με το ανακτορικό εργαστήριο/ οπλοστάσιο και αποτελείται από έξι χώρους τους 93, 96, 97 δυτικά, τους 98, 99, 100 ανατολικά, που χωρίζονται από τον διάδρομο 95.

Το περίγραμμα των χώρων διακρίνεται σαφώς, όπως και το εξωτερικό περίγραμμα του κτιρίου, εκτός από το νοτιοανατολικό του τμήμα, όπου το δωμάτιο 100. Οι τοίχοι είναι ορατοί σε ύψος έως και τρείς σειρές λίθων. Γενικά η τοιχοποιία αποτελείται από αργούς λίθους.
Στον χώρο 97 διακρίνονται μεγάλοι γωνιόλιθοι στις τρείς γωνίες. Μπροστά από το δωμάτιο 93, που ταυτίστηκε με το Ιερό, διακρίνεται ένας ελεύθερος χώρος (92), πιθανότατα αυλή, που τα όριά του προς νοτιανατολικά παραμένουν αδιευκρίνιστα. Στον χώρο 92 διακρίνεται ένας σωρός από χώμα που φέρει πινακίδα με σήμανση «Βωμός». Ανάμεσα στο ΒΑ κτίριο και στο κυρίως ανάκτορο παρεμβάλλεται ο διάδρομος 91, που ορίζεται σαφώς στα ανατολικά από τον δυτικό τοίχο του ΒΑ κτιρίου.
Ο τοίχος σώζεται σε ύψος 4 σειρών λίθων. Η τοιχοποιία αποτελείται από αργούς λίθους και πηλοκονίαμα. Ο διάδρομος 91 οδηγεί προς βορρά στον χώρο 101, που παραμένει αδιευκρίνιστος καθώς συνυπάρχουν κατάλοιπα διαφορετικών φάσεων, φαίνεται όμως πως αποτέλεσε το κέντρο του υδροδοτικού συστήματος του ανακτόρου.
Ακόμη βορειότερα διακρίνεται κατασκευή τετράγωνης σχεδόν κάτοψης που ταυτίζεται με δεξαμενή νερού (102). Από τη δεξαμενή φαίνεται μόνο ο δυτικός και νότιος τοίχος σε ύψος 4 σειρών λίθων, ενώ ο βόρειος και ανατολικός έχουν καταστραφεί. Για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκαν μικροί ασβεστόλιθοι αλλά και ορθογωνισμένοι δόμοι στις γωνίες (γωνιόλιθοι).



Επάνω Εγκλιανός, Ανάκτορο Νέστορος. Λύχνος από λευκό μάρμαρο (ύψους 14,5 εκ.) από τον Διάδρομο 61 (όψη από επάνω και τομές, κατά Blegen και Rawson 1966). Μουσείο Χώρας


Η εξωτερική πλευρά του νότιου τοίχου έχει επίχωση. Στην περιοχή αυτή μεταξύ της δεξαμενής (102) και της βόρειας πλευράς του ΒΑ κτιρίου υπάρχουν αγωγοί με κατεύθυνση προς τα ανατολικά, που όμως έχουν καταχωθεί σε όλο τους το μήκος.
Στα βόρεια του ΒΑ κτιρίου είναι ορατά αρχιτεκτονικά λείψανα του χώρου 103, που εκτείνονται ως το κτίριο της Οινοθήκης στα βορειοδυτικά (104,105) και ως το άκρο του λόφου στα βορειοανατολικά.

Οι τοίχοι αποτελούνται από αργούς λίθους σε άλλα σημεία με πηλοκονίαμα και σε άλλα χωρίς συνδετικό υλικό. Διακρίνονται τουλάχιστον δύο φάσεις χρήσης. Εσωτερικά και εξωτερικά υπάρχει επίχωση. Σε ορισμένα σημεία ανάμεσα στο ΒΑ κτίριο και στην Οινοθήκη χάνεται το περίγραμμά του, ενώ στα βορειοανατολικά της Οινοθήκης οι τοίχοι σώζονται σε ύψος ως και 3 σειρών λίθων (νότιο τμήμα) και 1 σειράς στον δυτικό και στον ανατολικό τοίχο.

Τα κτίσματα αυτά, πιθανότατα οικιστικά, αντικατοπτρίζουν την κατοίκηση στο λόφο πριν από την κατασκευή του κεντρικού ανακτορικού συγκροτήματος δηλ. ανήκουν στην ΥΕΙΙΙΑ περίοδο. Μάλιστα τμήμα τους καταστράφηκε όταν χτίστηκε η Οινοθήκη.

Η Οινοθήκη εντοπίζεται στη βόρεια πλευρά του λόφου σε μικρή απόσταση από το κεντρικό ανάκτορο στα βορειανατολικά του. Διακρίνεται ο προθάλαμος 104 και ο κυρίως αποθηκευτικός χώρος 105. Το κτίριο έχει επίχωση εσωτερικά. Στην τοιχοποιία διακρίνονται αργοί λίθοι και πηλοκονίαμα ενώ μερικοί ορθογωνισμένοι λίθοι είναι ορατοί στους τοίχους του χώρου 105.
Οι τοίχοι του προθαλάμου σώζονται σε ύψος 1 σειράς λίθων, ο βόρειος τοίχος είναι καταχωμένος ή κατεστραμμένος και ο νότιος έντονα φθαρμένος.

Στον χώρο 105 ο νότιος και ο ανατολικός τοίχος είναι ορατοί ως ύψους 3 σειρών λίθων, ενώ ο βόρειος τοίχος είναι κατεστραμμένος.
Ο τοίχος μεταξύ του προθαλάμου και του χώρου 105 στο νότιο τμήμα του είναι επιχωμένος και στο βόρειο διακρίνεται ένας σωρός αργών λίθων.Κατά μήκος της Ανατολικής Πτέρυγας πολύ κοντά στον ανατολικό τοίχο του κεντρικού συγκροτήματος υπάρχει μια σειρά σωριασμένων ογκολίθων.
Πρόκειται για πωρόλιθους, άλλοι ακατέργαστοι ή πολύ φθαρμένοι σε μεγάλα κομμάτια και άλλοι σε δόμους. Κάποιοι σώζουν εντορμίες και άλλοι ίχνη καύσης. Πιθανότατα προέρχονται από την πρόσοψη των εξωτερικών τοίχων του κεντρικού ανακτορικού συγκροτήματος.