Χώρα Μεσσηνίας - Chora Messinias

.

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, παρουσιάζει το ντοκυμανταίρ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ "Η ΧΩΡΑ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ η ΧΩΡΑ του ΝΕΣΤΟΡΟΣ" Συμμετέχουν οι: ΤΑΣΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Καθηγητής Παραδοσιακών Χορών ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ Δρ Χημικός Μηχανικός-Καθηγητής Συντήρησης Μνημείων Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Πρόεδρος Λαογραφικού Ομίλου Μεσσηνίας ΚΑΜΕΡΑ - ΗΧΟΣ - ΜΟΝΤΑΖ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΛΑΚΗΣ ΦΩΤΟ: Γ. ΛΕΚΑΚΗΣ, Β. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΥΚΟ, ΜΟΥΣΑΙΟΣ. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ Κανονάκι - ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΗΛΙΑ Κλαρίνο - ΚΩΝ. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ: BG & DG ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ c+p 2018

ΠΑΛΑΤΙ ΝΕΣΤΟΡΟΣ - NESTOR PALACE

3D αναπαράσταση του μυκηναϊκού ανακτόρου στον Άνω Εγκλιανό Πυλίας, γνωστό ως Ανάκτορο του Νέστορα. Περίπου 1300-1200 π.Χ

.

Παλάτι Νέστορα

AddThis Social Bookmark Button

topo_nestor_palace_200To Μυκηναϊκό ανάκτορο Επάνω Εγκλιανού, περισσότερο γνωστό ως παλάτι του Νέστορα, είναι το μόνο Μυκηναϊκό ανάκτορο που έχει διατηρηθεί σε πάρα πολύ καλή κατάσταση. Βρίσκεται 4 χλμ. Νότια της Χώρας (Δήμος Νέστορος) στη Μεσσηνία.

Ο Ερρίκος Σλήμαν είχε κάνει έρευνες το 1888 αλλά δεν είχε καταφέρει να βρει το παλάτι του Νέστορα. Το 1912 και το 1926 ο Κουρουνιώτης ανακάλυψε δύο θολωτούς τάφους, που ο Καρλ Μπλέγκεν (Carl Blegen) θεώρησε ότι ήταν βασιλικοί. Το Ανάκτορο το ανακάλυψε το 1939 ο Κουρουνιώτης μαζί με τον Καρλ Μπλέγκεν (Carl Blegen), που συνέχισε και ολοκλήρωσε την έρευνα. Επί δέκα ημέρες έκαναν ανασκαφές σε 8 τοποθεσίες στις οποίες βρέθηκαν Μυκηναϊκά αγγεία. Στις 4 Απριλίου είχαν βρει ήδη τμήματα από τοιχογραφίες, 5 πινακίδες με Γραμμική Β και τοίχο πάχους ενός μέτρου και αυτό το στάδιο των ανασκαφών συνεχίστηκε μέχρι τις 10 Μαϊου, αποκαλύπτοντας μεγάλο τμήμα του παλατιού.

Νέα Οι Νεάντερταλ ήταν και καλλιτέχνες
Οι Νεάντερταλ ήταν και καλλιτέχνες The Corredor de los Puntos in El Castillo Cave near the village of Puente Viesgo is seen in this handout photo released June 14, 2012. Scientists using a new dating technique reported June 14...
Νέα ΝΕΡΩΝ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΜΙΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ
ΝΕΡΩΝ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΜΙΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ Σ’ όλους τους λαούς και πολιτισμούς ανέκαθεν, υπήρξαν άνθρωποι σε διάφορες θέσεις και αξιώματα, τους οποίους κάποιες ομάδες ανθρώπων αμαύρωσαν την εικόνα τους επειδή κάτι τέτοιο εξυπηρετούσε τα...

Μια ιστορική αναδρομή της Χώρας (ΛΙΓΟΥΔΙΣΤΑ) Καιι της ευρύτερης περιοχής

ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ

Α Περίοδος

Η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους προκάλεσε τη διάλυση του βυζαντινού κράτους για μισό αιώνα. Από το 1204 και για 57 χρόνια ο αυτοκράτορας ήταν Φράγκος, στον ελλαδικό χώρο επικρατεί ο τύπος της δυτικής ευρωπαϊκής ηγεμονίας, δημιουργούνται κομητείες, βαρονίες δουκάτα και πριγκιπάτα,

Είναι η περίοδος της πρώτης Φραγκοκρατίας 1204-143027.

Το 1204-1205, η περιοχή όπως και όλη η Δυτική Πελοπόννησος κατακτάται από τους Φράγκους28.

Οι Βενετοί, στους οποίους εκχωρήθηκαν τα 3/8 του Βυζαντινού κράτους, εγκαταστάθηκαν στη δυτική Πελοπόννησο, όπου δημιούργησαν το πριγκιπάτο της Αχαΐας ή Μορέως29.

Η ονομασία Levoudist –Λιγούδιστα συναντάται για πρώτη φορά σε γραπτό κείμενο του 1212 (Α΄ Ενετοκρατία). Μετά τη συνθήκη της Σαπιέντζας το 1209, η οποία όριζε τα όρια του πριγκιπάτου και της βενετικής γης, ο πάπας INNOCENT III, είχε στην δικαιοδοσία του την επισκοπή του MODON – Μεθώνης και ένα από τα χωριά που του ανήκαν ήταν και η LEVOUDIST – Λιγούδιστα30.

Στο Χρονικό του Γεωργίου Φραντζή το 1429 η Λιγούδιστα ανήκε, όπως και άλλες πόλεις, χωριά χώρες και φρούρια, στο γενικό αρχιστράτηγο Νικηφόρο Μελισσηνό31.

Το πριγκιπάτο της Αχαΐας καταλύθηκε το 1430, επί ηγεμονίας Κενταυρίωνα Ζαχαρία Β΄32.από το Θωμά Παλαιολόγο (αδελφό του τελευταίου αυτοκράτορα)


29 Μ. Σ. Κορδώση, Η Κατάκτηση της Νότιας Ελλάδας από τους Φράγκους, Ιστορικά
και τοπογραφικά προβλήματα, Ανατύπωση από το περιοδικό «ΙΣΤΟΡΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ»
τ.1 (1985-86) Θεσσαλονίκη 1986. σ. 53.
30 βλ όπ. 28. σ. 39.
31 Antoine Bon, La Morée Franque, Recherches Historiques, Topographiques et
Archéologiques sur la Principauté d΄Achaïe 1205-1430, Paris 1969. σ. 426
32 Γεωργίου Φραντζή, Χρονικόν, τόμος Β΄, Εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, σχόλια
Τάσου Βουρνά. Εκδ. Πατάκη, σ.22,23.